Bugünden geçmişe bakıp, her şeyin bir zamanlar ne kadar yolunda olduğunu söylemeye çalışan fakat geçmişi de bugünü gibi dağılıp gitmiş olan insanlar var.  Bir şey üzerine konuşmak için kavramlar kullanmak gerekir, kavramlar için hayalgücü, amprizm içinde erimelidir.  Ancak  kavramlar katıdır. Erimiş halde bulunan karışıma evrensellik eklendiğinde kavram elde etmiş sayılırız.
O halde evrensellikten uzak olunduğu ölçüde kavramlardan bahsetmek pek mümkün değildir.
Televizyonda kalitesiz bir korku filmi eşliğinde geçmişi, şimdi-burada'yı akıldan çıkaramamak, analojinin imkansızlığı, saf bir his tadı verir.
Burda bile üç yılın geçmiş olduğunu görmek, daha önemli şeyler yazmak zorunda hissettiriyor. Makrokozmoza yayılanlarsa şeyler yapmak, kavramlar kullanmak ihtiyacı. Bir an için gelen panik ve ardından sanki mükemmel bir defans söz konusuymuşçasına boşluk hissi, kapının tıkırdaması kadar korkutucu ve kaçınılmaz.
Yesterday, upon the stair
I met a who wasn't there.
He wasn't there again today,
I wish, I wish he'd go away.