"Esneyerek suratına bakmamdan hoşnutsan konuşmaya devam et lütfen."
Dayanılmaz olmalı.
Tüm dertlerin kendini anlatmakla parçalandığı/bütünleştiği (hangisi, ne zaman gerekliyse.) iddiasıyla çözüm arayışına koşan kuruntulu ve alıngan insanlardan birini çözümden koşarak uzaklaştığını gördüm. Dayanamamış.
Esnemek sorun olmalı. içimizdekini birbirimize gösterecek kadar ağzımızı açarak esnedikten sonra hiçbir şey eskisi olamaz sanırım. Kelimeler giyinmeye başladıkça hislerin etkisinin değiştiği açık. artık. "Ah, esnedim, galiba. üzüldüm, epey." Söylenmeseydi de, hissedilseydi keşke. Esnemek, kulağımdan da girdiği anda daha da üzüyor, üzülmek duyulduğu anda çürüyor. Geriye işte, yeni nesil kuruntulu ve alıngan biri doğuyor.
"İyi ki doğdun."