"Yerellik" diye başladı cümlesine. Bitiremeyeceği de o an duyurulmuştu zaten. Arada seçtiği birkaç yetersiz kelime üzerine söyleyebileceğim yetersiz kelimeler vardı tabi. Nitekim kullanmayarak biraz olsun farkım hissedilir belki telaşıyla -evet zaman zaman başkalarının da insani olduğunu düşündüğü telaşlarım var.- sustum.
"Kimin, nereye önce geldiği"yle aklını kaybeden, "bakirlik" direğine kendini bağlamış, dahası tüm bunları geleceklerin sadece şimdilerle yaşandığı bu çağda, geçmişinde el değmemişlik arayan, ona göre durum alan her kimse.
Halbuki çok geç. En başından beri geçti. Biz doğmadan önce başlayanlarla biz öldükten sonra devam edecekler arasında çok fark yok. Birçok "şey"in de "anlamsızlık" kisvesini giymesi böylece imkan kazanıyor. Malesef. Hepsi bir dairenin merkezinde birbirinin önünü kesiyor nitekim. Hem de sanki devam ediyormuş gibi, farkettirmeden, sessiz sedasız.
Yerelle müze kelimelerinin eş anlamlı olduğu beyinler arayışındayım. Esas sebep bu.
Mola.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder